ေခ်ာင္းသာမွသည္..ပုဂံေျမဆီသုိ႔...

ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့.ေခ်ာင္းသာကမ္းေျခကုိ ..ေန႔လည္ (၁)နာရီေလာက္မွာ..ႏွဳတ္ဆက္ၿပီး.....ပုဂံေညာင္ဦးကုိခရီးဆက္ခဲ့ၾကျပန္တယ္။ လာလမ္းအတုိင္း..ရန္ကုန္-မႏၱေလး အေ၀းေျပးလမ္းမအသစ္ေပၚျပန္သြားၿပီး.မိတၳီလာ ကေနသြားမလား..ဒါမွမဟုတ္..ပုသိမ္-မံုရြာလမ္းမႀကီးကေနဆက္သြားမလားဆုိတာလဲ...ဆီျဖည့္ရင္း..တုိင္ပင္ၾကေသးတယ္။ ကုတ္ႀကီးကေတာ့..တခါမွမသြားဖူးေသးတဲ့.ပုသိမ္-မံုရြာလမ္းမႀကီးကေနသြားဖုိ႔အားသန္ေနတာနဲ႔.. အဲလမ္းကပဲသြားဖုိ႔..ဆံုးျဖတ္လုိက္ၾကတယ္။

အစပုိင္းကေတာ့..ဒီလမ္းမႀကီးဟာ...သိပ္မဆုိးပါလားလုိ႔...လမ္းအေျခအေနၾကည့္ၿပီး...၀မ္းသာမိလုိက္ပါေသးရဲ႕။ ညီညာေျပျပစ္လွတဲ့ ကတၱရာလမ္းမႀကီးမွာ လက္တြဲေဖာ္ ၈ဂ/၅၇၈၀ ရဲ႕ Turbo သံ တရႊီးရႊီးနဲ႔..ကားေလးဟာ ရိပ္ခနဲ..ရိပ္ခနဲ..သြားေနတာ။ ဒီလမ္းမႀကီးေပၚမွာေတာ့..ဂိတ္တုိင္းဟာ...သံုးရာက်ပ္ပဲေကာက္က်တယ္။ ညေနပုိင္း ေန၀င္ဆည္းဆာေတြ႕တာနဲ႔.ထံုးစံအတုိင္း..ကင္မရာထုတ္ၿပီး...90km/h ျမန္ႏွဳန္းနဲ႔သြားေနတဲ့ကားေပၚကေန ရုိက္ခဲ့မိတဲ့ပံုကေတာ့..ဒီလုိပါ..........

ေန၀င္ဆည္းဆာျမင္မွပဲ..အားလံုး..ညေနစာမစားရေသးမွန္း..သတိရမိလုိုက္တယ္...ခက္တာက....ေနာက္ဆံုးလမ္းေၾကးေပးတဲ့(အမည္အမွတ္မိ)ၿမိဳ႕ကေနစၿပီး.ခုခ်ိန္ထိ.....ၿမိဳ႕လုိ႔ဆုိင္းဘုတ္ရွိတဲ့ေနရာကုိ..မျမင္ရေသးပါဘူး။ သံုးေလးမုိင္ေလာက္ေမာင္းလုိက္..ရြာလုိလုိ..လေဖ့ရည္ဆုိင္လုိလုိနဲ႔.အိမ္ေျခ..15 အိမ္ေလာက္ပဲရွိတဲ့.ေနရာေတြကုိပဲ..ျမင္မိေသးတယ္။ ေရွ႕မွာဘာေတြရွိမလဲဆုိတာလဲ.မသိ....

ဖ်တ္ခနဲ..သတိရလုိက္မိတယ္.....ေခ်ာင္းသာမွာ..ေန႔လည္စာစားဖုိ႔ဆုိၿပီး.မွာထားတဲ့.ထမင္းနဲ႔ဟင္းေတြကုိ..မစားျဖစ္ပဲ...ပါဆယ္ယူလာတယ္ေလ။ ဒါနဲ႔..ဘယ္ေနရာမွာစားမလဲဆုိတာ. .ကားေပၚကေနပဲ..လုိက္ၾကည့္ရင္း..ျဖည္းျဖည္း ခ်င္းပဲ.အရွိန္ေလွ်ာ့ေမာင္းလုိက္တယ္။

ျမင္ေနရတာကေတာ့.ဘာရြာမွန္းေတာ့.မသိပါဘူး။ ထူးဆန္းတာတစ္ခုကေတာ့...လမ္းေဘးမွာ.လယ္ကြင္းနဲ႔စုိက္ခင္းေတြရွိတယ္..လယ္ကြက္တုိင္းမွာ...အုတ္ဂူေလးေတြရွိေနၾကတာပါပဲ..တခ်ိဳ႔လယ္ကြက္ေတြမွာေတာ့.အုတ္ဂူ ႏွစ္လံုးေလာက္ပဲရွိေပမယ့္...တခ်ိဳ႔လယ္ကြက္ေတြမွာ..ငါးလံုး၊ေျခာက္လံုးထိရွိတာလဲ..ျမင္မိတယ္.....

ဒါနဲ႔ဆက္သြားလုိက္ရင္း....အုတ္တံတုိင္းနဲ႔ေသခ်ာခတ္ထားတဲ့..ေစတီနဲ႔.ဇရပ္ေလးေတြ႕တာနဲ႔...ေမာင္း၀င္လုိက္တယ္။ အေနအထားၾကည့္ရတာေတာ့..ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တဲ့သူရွိတဲ့ပံုပါပဲ။ ဇရပ္ကုိလဲ..ရွင္းလင္းေအာင္ လွဲက်င္းထားတာျမင္လုိက္ရေတာ့..ညေနစာကုိ.ဒီမွာပဲစားမယ္ဆုိၿပီး..အားလံုးကားေပၚကဆင္းလုိက္ၾကတယ္။

ေစတီကုိလက္ယာရစ္လွည့္လည္ၾကည္ညိဳရင္း..ေစတီရဲ႕အေနာက္ဖက္မွာ...ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေဆာင္နဲ႔လူေနအိမ္တစ္လံုးကုိ..သစ္ပင္ေတြၾကားကေနလွမ္းျမင္လုိက္တယ္။ ခဏေနေတာ့..အမယ္အုိတစ္ေယာက္..ေရာက္လာၿပီး. ဘုရားဖူးေတြထင္တယ္..ေအးေဆးနားၾကပါလုိ႔..လာေျပာတယ္။

ပါလာတဲ့..ထမင္းနဲ႔ဟင္းထုပ္ကုိျဖည္ၿပီး..အားလံုးဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ေလြးလုိက္ၾကတာ..စကားေတာင္မေျပာျဖစ္ၾကပါဘူး။ အားလံုးကုိလဲ..၀..ေအာင္သာစားထားၾက....ေရွ႕ဘယ္မွာ.ဘာရွိမယ္ဆုိတာ...မသိဘူး..ခုနက.အမယ္အုိႀကီး ကေတာ့..ေရခပ္ျပန္လာပံုရတယ္...မနီးမေ၀းမွာပဲ..ရပ္ၾကည့္ေနတာျမင္လုိက္ရေတာ့....ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၀ယ္လာတဲ့(မစားရေသးတဲ့) ေခ်ာင္းသာက.ပုဇြန္ကင္ေတြသြားေပးလုိက္ေတာ့....အမယ္အုိႀကီးၿပံဳးေနေလရဲ႕။

ညေနစာစားၿပီးေတာ့..ခ်က္ခ်င္းပဲ..ခရီးဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေမာင္းရင္း..ေမာင္းရင္း..ဒီလမ္းကုိလာမိတာ.မွားသလုိေတာင္ျဖစ္ေနၿပီ..လုိ႔ေတြးမိလုိက္ေသးတယ္။ ၿမိဳ႕ဆုိတာ..မျမင္ရသေလာက္..တစ္ရြာနဲ႔တစ္ရြာလဲ.ေတာ္ေတာ္ လွမ္းပါတယ္။ မေတာ္....ခုေန..ကားတစ္ခုခုျဖစ္ရင္ေတာ့..ေသဘီၾဆာ..........

ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ဆက္ေမာင္းလုိက္တာ...တျဖည္းျဖည္း.လမ္းဟာ.က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး...ခ်ိဳင့္ခြက္ေတြနဲ႔...ဆုိးရြားစျပဳလာပါၿပီ။ ဂိတ္တစ္ခုေရာက္ေတာ့..ျပည္သုိ႔..ပဒါန္းသုိ႔..ဆုိတဲ့လမ္းခြဲေလးေတြလုိ႔..ဂိတ္ကလူကုိေမးၾကည့္ လုိက္ပါတယ္။ ပုဂံေညာင္ဦးကုိသြားခ်င္တယ္ေပါ့..ဘယ္လမ္းကေနသြားရင္အဆင္ေျပမလဲဆုိၿပီး။

သူကေတာ့....ပဒါန္းလမ္းခြဲကုိပဲညႊန္ပါတယ္။ ပဒါန္းလမ္းခြဲေရာက္ရင္...မင္းဘူးသုိ႔ဆုိတဲ့..လမ္းခြဲေလးတစ္ခုေတြ႔ပါလိမ့္မယ္။ အဲကေန..မင္းဘူး၊ ေရနံေခ်ာင္း၊ေခ်ာက္ ကေန ပုဂံကုိခရီးလမ္းသာပါတယ္တဲ့။ ေနာက္ၿပီး..နဂါး ပြက္အုိင္၊ မေကြးျမသလြန္ဘုရားေတြကုိလဲဖူးလုိ႔ရတာေပါ့။ ဆႏၵရွိရင္...မန္းေရႊစက္ေတာ္ကုိလဲ..၀င္ခ်င္ရင္..၀င္ႏုိင္ပါတယ္ဆုိလုိ႔....ပဒါန္းကုိပဲ.ဆက္လက္ခရီးဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

တစ္လမ္းလံုး..ေမာင္းေနရင္း..သတိထားမိတာကေတာ့.....ခရီးသည္ဘတ္စ္ကား၊ ကုန္တင္ကားေတြ...မေတြ႔မိသေလာက္ကုိ..ကုိယ့္ကားတစ္စီးထဲပဲ.ဒီလမ္းမေပၚသြားေနသလုိပဲ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေမာင္းမွ..ကုန္ကား.. တစ္စီး၊ ႏွစ္စီးေလာက္ပဲျမင္မိတယ္။ ည (၁၁)နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာေတာ့.ရာသီဥတုက..ေတာ္ေတာ္ကုိေအးလာပါတယ္။ ရွမ္းျပည္အေအးပုိင္းကဆုိတဲ့..ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လဲ..ေမးရုိက္မတက္ကုိ...ခ်မ္းလာတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ..ကားကုိခဏရပ္ၿပီး.ေနာက္ခန္းက..ေစာင္ေတာင္းရပါေတာ့တယ္။

ကားရပ္ထားရင္း..နားထဲမွာ..ေရက်သံလုိလုိ.ၾကားေနရတယ္။ ဘယ္နားကပါလိမ့္.......ကားေအာက္ငံု႔ၾကည့္လုိက္ေတာ့.....ဟုိက္........ေရစက္ေတြ..ဆက္တုိက္က်ေနတယ္.......အင္ဂ်င္ခန္းအဖံုးဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့..... လား..လား...၀ါးတားပုိက္ေပါက္ေနၿပီ။ ေရတုိင္ကီဖြင့္ၿပီး..ေရျပန္ျဖည့္ၾကည့္ေတာ့....ေရသန္႔ဗူး.တစ္ဗူးနီးပါးေလာက္ကုိေလွ်ာ့ေနတယ္။ အနီးနားမွာလဲ....ရြာနဲ႔တူတာဆုိလဲမရွိ။

ဒါနဲ႔..ကားေပၚမွာ..ရွာေဖြလုိက္ေတာ့..၀ါယာတိတ္ေခြပဲရွိတယ္။ အင္း..ဒါနဲ႔..ရသေလာက္ထိန္းၿပီး..ဆက္ေမာင္းရေတာ့မွာေပါ့။ ကံေကာင္းေထာက္မလုိ႔.ေရွ႕မွာ...ျပင္လုိ႔ရမဲ့.ေနရာေလးေတြ႔ပါေစလုိ႔.ဆုေတာင္းရင္း..ဆက္ ေမာင္းလုိက္တာ..ည (၁၂ )ေက်ာ္ေလာက္မွာ..ေတာ္ေတာ္ေလးရွည္တဲ့..သံေဘလီတံတားတစ္ခုကုိျဖတ္ခဲ့ရျပန္တယ္။

တံတားေက်ာ္ၿပီး..ေရွ႔နည္းနည္းမွာေတာ့....မီးအလင္းေရာင္မရွိပဲ..လေရာင္ေအာက္မွာ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့...အမည္မသိရြာေလးတစ္ရြာကုိေရာက္ေတာ့..လမ္းေဘးမွာပဲ..ကားကုိရပ္ၿပီး...အေျခအေနကုိျပန္စစ္ေဆးလုိက္ေတာ့ ခုနက ေပါက္ထားတဲ့.၀ါးတားပုိက္အေပါက္က..ေတာ္ေတာ္ေလးကုိအေပါက္ႀကီးေနပါၿပီ။ ေရေတြလဲ..ဆက္တုိက္က်ေနတယ္။

အစကေတာ့..လမ္းေဘးမွာပဲ.ကားထုိးၿပီး..အိပ္ၾကမယ္ေပါ့။ မနက္လင္းမွ ရြာကလူေတြကုိေမးၿပီး...အဆင္ေျပေအာင္ျပင္ၿပီးမွခရီးဆက္ၾကမယ္ဆုိလုိ႔..ကၽြန္ေတာ္လဲ..ေစာင္ၿခံဳၿပီးေကြးေနလိုက္မိတယ္။ ရာသီဥတုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကုိေအးတာ။ 15 မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့..ကုတ္ႀကီးက....လာႏွိဳးတယ္။ ဒီတုိင္းအိပ္မဲ့အစား....တခုခုနဲ႔..အေပါက္ကုိဖာေထးၿပီး..ေရွ႕ဆက္ၾကရင္ေကာင္းမယ္ေပါ့။

ထူပူတုန္းတာ..ေမ့ေနေပမယ့္..ခုမွသတိရတယ္......ကားကၽြတ္စ နဲ႔ပတ္လုိက္ရင္..အေပါက္ပိတ္သြားႏုိင္တယ္ေလ.....ဒါနဲ႔..ဓာတ္မီးယူၿပီး.....လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္က.အိမ္ေတြကုိဓာတ္မီးနဲ႔ထုိးလုိ႔..ကၽြတ္စ ရွာပံုေတာ္ဖြင့္ ၾကတာေပါ့။ ကံေကာင္းတယ္လို႔ပဲေျပာရမယ္ထင္တယ္ဗ်ာ...ရွားရွားပါးပါး..ဆုိင္ကယ္ဘီးဖာဆုိင္ေလးတစ္ဆုိင္ေတြ႕လုိက္တယ္။ ဆုိင္ကေတာ့.ပိတ္ထားပါၿပီ။ ဒါနဲ႔....ရွိလုိရွိညားဆုိၿပီး..ဆုိင္ေရွ႕ဓာတ္မီးနဲ႔ေသခ်ာေမႊေႏွာက္ရွာ ေဖြလိုက္ေတာ့.....ေတာင္းစုတ္ေလးတစ္ခုထဲမွာ...ပစ္ထားတဲ့..ဆုိင္ကယ္ကၽြတ္အစုတ္ေတြကုိ..၀မ္းေျမာက္စြာေတြ႔လုိ႔.....ေ၀း..ခနဲဆုိၿပီး..ေအာ္လိုက္မိေသးရဲ႕။

ေသခ်ာေလးအထပ္ထပ္ပတ္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့....ေရစက္က်ဆင္းျခင္းဟာ..လံုး၀ကုိရပ္တန္႔သြားပါၿပီ။ ေသခ်ာေအာင္လို႔.နာရီ၀က္ေလာက္..ငုတ္တုတ္ထုိင္ၾကည့္လုိက္ရေသးတယ္။ လံုး၀စိတ္ခ်ရတဲ့အေနအထားေရာက္ၿပီဆုိမွ ခရီးဆက္ၾကဖုိ႔...အပုိ၀ယ္လာတဲ့..အင္ဂ်င္၀ုိင္ပံုးခြံထဲက..ဒီဇယ္..ေလးဂါလံေလာက္ထပ္ျဖည့္ၿပီး...ေစာင္ၿခံဳလုိ႔ခရီးဆက္ခဲ့ၾကျပန္တယ္။ေအးခ်က္ကေတာ့...အလြန္ပဲဗ်။

မနက္ေလးနာရီေလာက္ထင္တယ္။ ပဒါန္းလမ္းခြဲဆုိတာကုိေရာက္ပါေတာ့တယ္။ ေရွ႔တည့္တည့္ဆုိ..မံုရြာသုိ႔..ဘယ္ဖက္ေကြ႔ရင္..ေတာင္ကုတ္သုိ႔..ညာဖက္ဆုိ..မင္းဘူးသုိ႔..ဆုိတဲ့..ဆုိင္းဘုတ္ကလဲ..လမ္းအေကြ႕ေက်ာ္မွ ေထာင္ထားလုိ႔....ဘက္ဂီယာနဲ႔ျပန္ဆုတ္လုိက္ရေသးတယ္။ မင္းဘူးသြားတဲ့လမ္းကေတာ့...ဆုိးမွဆုိးဗ်ာ။ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္း၊ အေကြ႕အေကာက္မ်ားတဲ့အျပင္..ခ်ိဳင့္ခြက္ေတြကလဲ..မင္းကုသ ေတာင္..အဘ ေခၚရ မတတ္။ ဂီယာေတာင္....NO.4 မထည့္ႏုိင္ပဲ....2-3 နဲ႔ပဲ.လွိမ့္ေနရတယ္။

မနက္ငါးနာရီခြဲေလာက္မွာေတာ့..မင္းဘူး-ေရႊစက္ေတာ္လမ္းခြဲကုိေရာက္ပါတယ္။ အဲမွာေတြ႔တဲ့..တစ္ဆုိင္တည္းေသာ..စားေသာက္ဆုိင္ေလးမွာပဲ...မနက္စာျဖည့္တင္းရေတာ့တယ္။ မိန္းကေလးေတြကေတာ့.တစ္ေယာက္ မွမဆင္းပဲ..အိပ္လုိ႔ေကာင္းေနတုန္း။ မနက္စာစားၿပီး၊ အင္ဂ်င္ေရျဖန္း၊ ေရတုိင္ကီစစ္ၿပီး..ေရႊစက္ေတာ္သြားဖုိ႔စိတ္ကူးမိလိုက္ေသးတယ္။ 11 မုိင္ထက္ေမာင္းရမယ္ဆုိေတာ့...ကုတ္ႀကီးက...မင္းဘူးပဲဆက္သြားတာေကာင္း ပါတယ္ဆုိလုိ႔...ေရႊစက္ေတာ္မေရာက္ျဖစ္လုိက္ပါဘူး။

ကားေပၚတက္ခါနီး..ေနာက္ခန္းက..ေအးေမက အသံတုိးတုိးေလးနဲ႔...ေရွ႕ကၿမိဳ႕ေရာက္ရင္..ေဆးခန္းျပခ်င္တယ္လုိ႔ေျပာေတာ့..ေခါင္းႀကီးသြားရေသးတယ္။ ဘာမ်ားျဖစ္တာပါလိမ့္ေပါ့။တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ စမ္း သပ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့....အားနည္းေနပံုရတယ္။ အင္း.....မင္းဘူးကုိေရာက္ဖုိ႔..သိပ္မလုိေတာ့ပါဘူးေလ။

မင္းဘူးေရာက္ေတာ့.မနက္ (၇)နာရီထုိးခါနီးပါၿပီ။ အေရးႀကီးဆုံး...ဆီျဖည့္ရဦးမယ္။ ဒါနဲ႔..ေလေျပ ဆုိတဲ့ဆီဆုိင္ေလးမွာကားရပ္လုိက္တယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕အပူဆံုးဆုိတဲ့.မင္းဘူးၿမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ ရာသီဥတုကလဲ ေဖာက္ျပန္ေနေလ ရဲ႕။ ေအးခ်က္ကေတာ့..ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မွာ..ေစာင္ၿခံဳေနရတုန္း။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့..ကၽြန္ေတာ္ၿခံဳထားတဲ့ေစာင္က..အနီေရာင္ေတာက္ေတာက္ႀကီး....ေစာင္ၿခံဳၿပီး.ကားေပၚကဆင္းေတာ့...ဆုိင္ရွင္အစ္မႀကီးက..ေျပးလာၿပီး..အရွင္ဘုရား..အာရံုဆြမ္းဘုန္းၿပီးၿပီလားတဲ့......ဟုိက္.....ဗုေဒၶါ... သူမွားလဲမွားခ်င္စရာပါပဲ...ကုိယ္ကလဲ.ကတံုးပံုႀကီးနဲ႔..ေစာင္အနီႀကီးၿခံဳထားတာကုိး....:D ကၽြန္ေတာ္လဲ..ေစာင္ကုိခြာျပလုိက္ၿပီး..ဘုန္းႀကီးမဟုတ္ပါဘူးဆုိမွ..အားလံုး...တဟားဟားနဲ႔၀ုိင္းရယ္လုိက္ၾကတာ.....မဂၤလာ ရွိတဲ့.မင္းဘူးမနက္ခင္းဆုိၿပီး.မွတ္မွတ္ရရေပါ့.......

ျဖည့္လုိက္ရတဲ့ဆီက.....13 ဂါလံခြဲဆုိေတာ့.ပုသိမ္နဲ႔..ဒီကုိခရီးဘယ္ေလာက္ေ၀းတယ္ဆုိတာ..မွန္းဆၾကည့္ပါေတာ့ဗ်ာ...ဒီ..ပုသိမ္-မံုရြာလမ္းသည္..ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့....လံုး၀မသြားသင့္တဲ့လမ္းဆုိၿပီး..မွင္နီတားလုိ႔... အမွားျခစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ၿမဳိ႔ေရာက္ၿပီဆုိေတာ့..ခ်က္ခ်င္း..ေအးေမကုိသတိရလုိက္မိတယ္။ ေဆးခန္းျပဖုိ႔ေျပာထားတာကုိး.....ဒါနဲ႔..ၿမိဳ႕ထဲေရာက္မွေမးမယ္ဆုိၿပီး..မင္းဘူးၿမိဳ႕ထဲကုိေမာင္း၀င္လုိက္တယ္။ ေမးစရာမလုိေအာင္ပဲ...အထူးကုေဆးခန္း ေၾကာ္ျငာဆုိင္းဘုတ္ႀကီးက..ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ....အႀကီးႀကီးေထာင္ထားတာ...' နဂါးနီ ' အေထြေထြေရာဂါကုေဆးရံု ၊ ၂၄ နာရီဖြင့္သည္..ဆုိလုိ႔....ကဲ....သြားၾကတာေပါ့..နဂါးနီဆီသုိ႔.......။

ေဆးရံု၀င္းထဲ၀င္လုိက္ေတာ့.....နာ့စ္မေတြ..အထူးအဆန္းသဖြယ္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ေရွ႔ခန္းက..အ၀ါေရာင္ဆင္တူနဲ႔.ကတံုးႏွစ္ေယာက္။ ကားတစ္စီးလံုးလဲ..ဟန္းဘတ္အိတ္ေတြအျပည့္၊ ကားေခါင္မုိးေပၚမွာလဲ..ေခ်ာင္း သာက၀ယ္လာတဲ့.အုန္းလက္နဲ႔လုပ္ထားတဲ့ဦးထုပ္ေလးေတြကုိခ်ည္ထားေတာ့...သူတုိ႔အတြက္ဆန္းေနပံုရတယ္။

စမ္းသပ္ခန္းထဲ၀င္ၿပီး..ေသြးေပါင္ခ်ိန္..ဟုိေမးဒီေမးန႔ဲစမ္းလုိက္ေတာ့..ထင္တဲ့အတုိင္းပဲ...ခရီးပန္းတဲ့ဒဏ္ေၾကာင့္..အားနည္းေနတာ...(ေခ်ာင္းသာမွာ..ကဲခ်င္အံုးေလ..:P ) ဒါနဲ႔.အေၾကာေဆးထုိးေပးၿပီး..ေသာက္ေဆးေတြ ေပးလုိက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြကေတာ့..အျမတ္ပဲ....သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္လွတဲ့...ေဆးရံုမွာပဲ...အစာေဟာင္းေတြကုိ..အခမဲ့..စြန္႔လုိက္ၾကတာ...နာရီ၀က္ေလာက္ေစာင့္လုိက္ရေသးတယ္။ ေစာင့္ေနတုန္း..အႀကံေပၚလာတာက ဒီလုိေနရာဆုိတာ..ေတာ္ရံုေရာက္တာမဟုတ္ဖူး..ဓာတ္ပံုရုိက္ဦးမွဆုိၿပီး..ခုလုိအမွတ္တရ..မွတ္တမ္းတင္ခဲ့လုိက္တာေပါ့......

အားလံုးၿပီးၾကၿပီမုိ႔....ေဆးခန္းကေနထြက္လာၾကၿပီး..မၾကာခင္...နဂါးပြက္ေတာင္သုိ႔..ဆုိတဲ့လမ္းခြဲေလးေတြ႔ေတာ့.....အစ္မႀကီးတစ္ေယာက္ကုိ.....ေတာ္ေတာ္သြားရဦးမွာလား..လုိ႔ေမးလုိက္တာ....ေအာင္မေလး...နီးနီး ေလးရယ္..လီဗာတစ္ခ်က္ဆြဲစာပဲေမာင္ေလးေရ...ဆုိလုိ႔..ၿပံဳးလုိက္ရေသးတယ္။

သူေျပာသလုိပါပဲ..ခဏပဲေမာင္းလုိက္ရပါတယ္..နဂါးပြက္ေတာင္ကုိေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။ မနက္ေစာေစာမုိ႔ထင္တယ္..လူနည္းနည္းပဲရွိေသးတယ္။ ေတာင္ေျခမွာေတာ့..နတ္နန္းေတြခ်ည္းပါပဲ။ စပါးႀကီးေျမြတစ္ေကာင္ ကုိေလွာင္အိမ္ထဲမွာလဲ ေတြ႔လုိက္ရေသးတယ္။

မီးေတာင္ပုံစံလုိ..ေတာင္ကုိ...သံပန္းေတြနဲ႔ေသခ်ာကာရံထားတဲ့...နဂါးပြက္အုိင္ဆုိတာကုိဒါနဲ႔ဆုိ..ျမင္ဖူးတာ.ႏွစ္ႀကိ္မ္ရွိပါၿပီ။ ပထမအႀကိမ္ကေတာ့..ရွစ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ကတစ္ခါျမင္ဖူးတာမုိ႔..ေကာင္းေကာင္းမမွတ္မိ ေတာ့ပါဘူး။ ဓာတ္ပံုဆရာတစ္ေယာက္ကုိေမးၾကည့္လုိက္ေတာ့....ပြက္တဲ့ေနရာဟာ...အၿမဲအတည္အက်မရွိပါဘူးတဲ့..ခုျမင္ရတာကေတာ့....ေထာင့္တစ္ေထာင့္မွာ..ပြက္ေနတဲ့ပံုပါ။

သူ႔ေျပာပံုအရေတာ့..ပြက္တဲ့ပံုေတာင္မွ..ပ႒ာန္းဆက္ရွိတဲ့လူဆုိရင္..နဂါးပံုစံလုိ ပြက္ျပတာဆုိပဲ.....ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ေတာ့.ဒါေတြကုိယံုၾကည္မွဳမရွိတာတစ္ေၾကာင္း..သိပၸံနည္းက်စဥ္းစားရေအာင္လဲ.ဥာဏ္မမွီတာမုိ႔....မျမင္ ဖူးတဲ့အရာတစ္ခုကုိ ၾကည့္ခဲ့ရတယ္လုိ႔ပဲ..သေဘာထားလုိ႔....ပုဂံေျမဆီသုိ႔ပဲ..ဆက္လက္ခရီးဆက္ခဲ့ရျပန္တယ္။

ဧရာ၀တီတံတားႀကီးကုိျဖတ္ကူးၿပီးတာနဲ႔.မေကြးၿမိဳ႕ကုိေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။ ႏွစ္ေယာက္လံုးဘာေတြေတြးၿပီး..ဘယ္လုိျဖစ္သြားတယ္မသိပါဘူး...မေကြးျမသလြန္ဘုရားကုိဖူးဖုိ႔..သတိေမ့သြားၿပီး..ေတာက္ေလွ်ာက္ဆက္ ေမာင္းလုိက္ၾကတာ..ေရနံေခ်ာင္းမွာ..ထမင္းစားမွပဲ..ျပန္သတိရေတာ့တယ္။ ေနာက္က..ပ်ိဳကညာေလးေတြရဲ႕ ေမတၱာေတြကုိလဲ..အားပါးတရခံယူလုိက္ရေသးတာေပါ့ဗ်ာ။

ေရနံေခ်ာင္းကေနထြက္လာေတာ့..ရာသီဥတုဟာ..ပူလာပါၿပီ.....လမ္းမႀကီးကလဲ..မ်က္စိတစ္ဆံုး.ေျဖာင့္တန္းလုိ႔...ထမင္းစားၿပီး..ဗုိက္ကလဲ..တင္းေနေတာ့...လူက..ေတာ္ေတာ္ကုိငုိက္ေနပါၿပီ.....ေပေတဆက္ေမာင္းရင္း ဘယ္လုိမွမဟန္တာနဲ႔....လမ္းေဘးက..သစ္ပင္တစ္ပင္ေအာက္မွာ.ကားရပ္...မ်က္ႏွာသစ္.....ခုန္လိုက္..ေျပးလုိက္..သီခ်င္းဆုိလိုက္.ေအာ္လိုက္နဲ႔....လန္းဆန္းေအာင္..မနည္းျပန္လုပ္ရေသးတယ္။

ေရွးေဟာင္းေစတီပုထုိးမ်ားနဲ႔..ပုဂံေျမေပၚကုိေရာက္ေတာ့..ညေနသံုးနာရီထုိးခါနီးပါၿပီ။ဒါဟာ သုံုးႀကိမ္ေျမာက္..ပုဂံေရာက္ရွိျခင္းပါပဲ...... အစကေတာ့....ဒီပုိ႔စ္မွာပဲ...ပုဂံခရီးစဥ္ကုိအၿပီး..သတ္ဖုိ႔စီစဥ္ထားေပမယ့္....ပုိ႔စ္ရွည္သြား ၿပီး..ပ်င္းစရာႀကီးျဖစ္မွာစုိးလုိ႔...." ေရာက္ခဲ့ရျပန္တဲ့...ပုဂံေျမ " ဆုိတဲ့..ေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႔ပဲ. ေနာက္ထပ္တင္ဆက္သြားပါေတာ့မယ္.....အဲမွာေတာ့.ကၽြန္ေတာ္ရုိက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့..ပုဂံက ေစတီပုထုိးပံုတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔...ေန၀င္ဆည္းဆာ ပံုေလးေတြရယ္.....ဒုတိယအႀကိမ္ေရာက္ခဲ့တုန္းက..ရုိက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့.အမွတ္တရပံုတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ.....တင္ဖုိ႔ေတာ့စီစဥ္ထားပါတယ္။

ဒီခရီးစဥ္ကုိ....ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့လုိ႔...တခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ..လြဲေခ်ာ္ခဲ့တာေလးမ်ားရွိခဲ့ရင္လဲ...ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ....လမ္းကဆုိး.ကားကပ်က္..မသြားဖူးတဲ့..လမ္းလဲျဖစ္ေနလုိ႔ပါ။မွတ္မိသေလာက္ပဲျပန္ေရးထားတာ။ (အသက္ကလဲ.ႀကီးၿပီဆုိေတာ့လဲ..မန္မုိရီ..ေတာ္ေတာ္ေအာက္ေနပါၿပီ...ခုေတာင္..မနည္း..လုတ္ဒင္ျပန္လုပ္ေနရတယ္...ဒီလမ္းမွာမွတ္မိတာဆုိလု႔ိ..ဥသွ်စ္ပင္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ပဲရွိတယ္.:D) ခုတေလာ..က်န္းမာေရးသိပ္မေကာင္းလုိ႔...Online ေပၚလဲသိပ္မတက္ျဖစ္ပါဘူး။ အိမ္နီးခ်င္း..ဘေလာ့မိတ္ေဆြေတြဆီ..သြားေရာက္လည္ပတ္အားေပးဖုိ႔.ပ်က္ကြက္ခဲ့တဲ့..ေန႔ရက္ေတြလဲမနည္းေတာ့ပါဘူးဗ်ာ....:( ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕..ဘာမွမဟုတ္တဲ့..ခရီးသြားမွတ္တမ္းေတြကုိ..တကူးတကလာေရာက္ၾကည့္ရွဳၿပီး...အားေပးမွ်ေ၀ခံစားေပးတဲ့..မိတ္ေဆြမ်ားကုိလဲ..အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း..ေျပာၾကားရင္း..နားၾကပါဦးစုိ႔......

အားလံုးကုိခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
တြတ္တြတ္

Posted in: ခရီးသြားမွတ္တမ္း